Voordat ik op Twitter kwam, kon ik wokeness of de meeste liberale kletspraat op sociale media niet uitstaan. Ik dacht dat dit de plek zou zijn om meer redelijke mensen en meningen te vinden. In plaats daarvan toonde het me eigenlijk dat wokeness het kleinere kwaad is. Nog steeds achterlijk, nog steeds veel ervan is zinloos en vreemd, het maakt zichzelf nog steeds vaak onserieus, maar het is veel minder kwaadaardig, onmenselijk, empathieloos en walgelijk dan wat ik blijf zien van de rechterkant. Ook minder opzettelijke nepnieuws (nog steeds te veel), minder vijandige engagement-bait, minder fantasieën van performatieve wreedheid, minder ego. Ik dacht dat Twitter me meer rechts zou maken. Het deed het tegenovergestelde, het maakte me liberaler. Veel liberalen hebben een slechte strategie, te over de top, te autoritair, niet genuanceerd genoeg. Maar de rechterkant is net zo autoritair en eendimensionaal, behalve dat het autoritair is voor vijandigheid terwijl de linkerkant autoritair is voor inclusiviteit.