İflas hakkında konuşan birini görmek genç ve erken iflas etmelidir. Daha önce para kazanan ve daha erken iflas eden bendim; ilk altın potumu 19 yaşında kazandım ve 23 yaşında iflas ettim. O dönemde şirket tasfiye edildi, tüm evler ve arabalar satıldı ve neredeyse 400w gücündeydi. Elimizde 60'tan fazla kredi kartı var ve çeşitli çevrimiçi kredilerin geri ödenmesi gerekiyor; bir gün ani bir indirim olursa, teslim etmek doğrudan imkansız olur. Bu nasıl bir his? Geçmişte gurur duyduğum tüm birikimlerim, hatta her şeyin o anda altüst olduğunu düşünmek demektir. İlk his yeniden başlamak değil, tam bir kendinden şüphe ve kendini inkar etmektir. İflas ettikten yarım yıl sonra aynaya baktım ve saçlarımın çok daha beyaz olduğunu gördüm. Babam, sık sık düşünemeyeceğimden endişelendiğini ama sürekli sormaya cesaret edemediğini söyledi. Yani, geriye dönüp baktığımda, iflas yaşamanın büyümek için cesaret verici ve iyi bir yol olduğunu düşünmüyorum. Çoğu sıradan insan için, iflasın verdiği travma, getirdiği değerden çok daha fazladır. Son yıllarda birçok fırsatı kaçırdım ve geriye dönüp baktığımda, iflasın benim için bir gölge bıraktığını düşünüyorum. Bu derin korku, bir insan üzerinde sadece uzun süre değil, uzun süre de gerçek bir etki yaratır. İflas bazen bir katalizör oluyor, ama ben asla onu romantikleştirmeye katılmıyorum ve başkalarını da düşmeye ikna etmiyorum. Bir insanı gerçekten büyüten şey iflasın kendisi değil, farkındalık ve hassasiyettir. Sorunun ciddiyetini anlamak için iflas yaşamanıza gerek yok. Bunun farkında olanlar, birçok ince değişiklikten dolayı bir şeylerin yanlış olduğunu hissedebilir ve tüm hayatlarının bir kez tasfiye edilmesini beklemek yerine stratejilerini sürekli optimize edebilir. Birçok iflas etmiş kişi, baştan sona doğru yineleme yolunu bulamaz ve ancak büyük bir yaralanma sayesinde kendini anlayabilir. Ama gerçek hayatta, kaç kişi bir kez iflas etti ve gerçekten ayağa kalktı? Daha da önemlisi, iflas sonrası gerçekten tekrar kalkamazsınız. İflas sonrası geri dönüş hikayesi sadece hayatta kalanların önyargısıdır ve çok az kişi ayağa kalkıyor ama çoğu zaman bunun bedelini ödeyor. ...