Güzel Liv'im yolculuğunun sonuna yaklaşıyor ama yine de tanıdığım en güçlü insanlardan biri olmaya devam ediyor. Şimdi bile, bu kırılgan son günlerde hâlâ kalkıyor. Yavaşça ve kasıtlı olarak kendi başına banyoya yürüdü. Hâlâ yeyebildiği kadarıyla, ısırık lokma. Vücudu çok yorgun olsa bile, sadece teslim olmayı reddediyor. Ruhu o kadar parlak yanıyor ki nefesim kesiliyor. Her küçük bağımsızlık eylemi, "Hâlâ buradayım. Hâlâ benim." Onun böyle zarafet ve onurla dövüşmesini izlemek kalbimi parçalıyor ve aynı anda dolduruyor. Bana, son ana kadar, gerçek gücün nasıl bir şey olduğunu öğretiyor. Gürültülü değil, dramatik değil, ama istikrarlı, inatçı ve derin sevgi dolu. Onun annesi olmaktan çok gurur duyuyorum. Ve kalan her an için çok minnettar. ❤️💔