Toplumu şekillendiren ciyakat, çeşitlilik değil, liyakat der, diyor Gavin McInnes Cuma günü yayınlanan The Ezra Levant Show bölümünde, @ezralevant, podcast sunucusu ve Compound Censored'ın kurucusu Gavin McInnes (@Gavin_McInnes) ile birlikte toplumdaki DEI politikalarının tuzaklarını tartıştı. Ezra, bu politikaların ortaya çıkış yollarından birinin göç olduğunu ve bunun kadınların karşılanmamış annelik içgüdüleriyle bağlantılı olabileceğini öne sürdü. "Tıpkı erkeklerin belirli içgüdüleri olduğu gibi, annelik içgüdülerini doğal olarak ifade edemeyen bir kadın varsa — mesela hiç çocuğu olmayan Angela Merkel — beş milyon Suriyeli getirir. Bunlar onun çocukları," dedi Ezra. "Annelik içgüdülerini yabancı, askeri yaşta göçmen erkeklere yansıtacak. İşte o kaşıntıyı böyle giderecek. Bence gerçekten de bunun bir şey olduğunu düşünüyorum." Gavin aynı fikirde ve toplumun liyakat temelli bir çerçeveye dönmesi gerektiğini savundu. "Bence bazı grupların bazı konularda daha iyi olma ihtimalini kabul etmemiz gerekiyor," dedi. "Uzun boylu siyahi adamlar NBA'de iyidir. NBA'de çeşitliliğe ihtiyacımız yok, yoksa basketbola zarar verir... Umarım liyakat sistemini yeniden benimseyebiliriz... Bir şeyde tek bir grubun çok fazla olduğunu görmezden gelelim ve onların emeğinin meyvelerini kucaklayalım."

Sadece birkaç ay önce, @CharlieKirk11 ve ben (@EzraLevant) Kanada'daki durumu konuşuyorduk Birinci Değişiklik ifade özgürlüğünü koruyan bir ülkede hayatın nasıl olduğunu konuştuk, ardından sordu: "Vazgeçecek misiniz?"

Carney hükümeti 2025'te eyalet gücünü sessizce nasıl genişletti Bu yıl, Carney hükümetinin açıklamak zorunda olmadığı güçle ne kadar rahat olduğunu gösterdiği yıldı. Yıl sona ererken, Kanadalıların rahatlamaları bekleniyor. Kitaplarda bir on iki ay daha var. Sistemin ayarlında, kurumların çalıştığı ve yetişkinlerin sorumlu olduğu bir yıl daha söyleniyordu — o korkunç Trudeau yılları gibi değil. Ama bu yıl Carney hükümetinin yaptıklarına dürüstçe baktığınızda, bu güvence geçerli değil. Bu yıl, Carney hükümetinin açıklamak zorunda olmadığı güçle ne kadar rahat olduğunu gösterdiği yıldı. Rutin finansal temizlik ve güçlü sınır yasası olarak satılan Bill C-2 ile başlayın. İçinde, hükümetin sınırı geçtiğinizde kişisel kayıtlara erişimini sağlayan hükümler vardı — tıbbi kayıtlar, tedavi kayıtları, posta bilgileri. Eskiden devletin birinin özel hayatına müdahale etmeden önce kendini haklı çıkarması gerektiği varsayımıyla korunan materyaller. Bu varsayım aşınıyor. Sessizce. Prosedürel olarak. Bu tür şeyler genellikle böyle olur. Yılın ilerleyen dönemlerinde Bill C-9 geldi. Bu film doğrudan dini ifadeye yöneldi. "Nefret söylemi" ile mücadele sloganı altında, Carney hükümeti inanç toplulukları içinde öğretile, vaaz edilebilecek veya ifade edilebilecek şeylerin düzenlenmesine kapı açtı. Kanada'da bu bir kırmızı çizgiydi. Devlet doktrine dahil olmadı. Vaazları denetlemiyordu. Hangi inançların kabul edilebilir olduğuna karar vermedi. Bu çizgi bu yıl taşındı. Ve bunların hiçbiri boşlukta yok, çünkü Kanadalılar zaten Carney hükümetinin birinin sorun olduğuna karar verdiğinde ne yapmaya hazır olduğunu biliyorlar. Özgürlük Konvoyu sırasında izledik. Banka hesapları donduruldu. Kredi kartları kapanıyor. İnsanlar suçlama veya yargılama olmadan kendi paralarından mahrum bırakıldı. Gerekçe aciliyetti. Bu emsal kalıcıydı. Bu yüzden Carney hükümeti şimdi nakit işlemlere sınırlar zorladığında — yine Bill C-2 ile — Kanadalıların bunun ne anlama geldiğini anlamak için beyaz kâna ihtiyacı yok. Nakit para takip etmek daha zor. Donmak daha zor. Kontrol etmek daha zor. Dijital para değil. Vatandaşlara güvenen hükümetler nakit sınırı almaz. Davranışı yönetmeyi planlayan hükümetler bunu yapar. Neyse ki, muhafazakarlar şimdilik bu casusluğu engellediler. Bir arada, bu yıl tek bir fatura değildi. Yön meselesiydi. Daha az mahremiyet. Daha az finansal özerklik. Resmi ideolojinin dışında olan inançlar için daha az alan var. Bu rekor. Olan buydu. Ve yıl sona ererken, tehlike Kanadalıların bazı konularda anlaşmazlığı değil. Tehlike şu ki, kesinlikle anlaşmazlığa çıkmalarına izin verilmediğini bilmeye alışırlar.