De vooruitgang van de LEGO-achtige speelgoedindustrie in China begint momenteel de trend te vertonen om LEGO in te halen. Onlangs heb ik een set Makerzoid voor mijn kind gekocht, en op basis van mijn LEGO-ervaring dacht ik dat het wel genoeg zou zijn om er tijdens de vakantie mee te spelen. Tot mijn verbazing heeft deze set honderden bouwtekeningen, waarmee je van een eenvoudige windmolen tot aan zelfgeprogrammeerde robots kunt bouwen. Het model met beperkte hardware en rijke software, dat oorspronkelijk een kenmerk van LEGO was, is nu overtroffen.

Als de Chinese gemeenschap in de VS de crisis van de waardestijging van de renminbi niet serieus neemt, zal het verhaal van de Japanners in China zich herhalen: Na mijn afstuderen kreeg ik een hoog salaris dat gelijkstaat aan acht ton renminbi. Na tien jaar hard werken bereikte ik eindelijk een middenmanagementpositie met een salaris van zeventig duizend renminbi per jaar. Als ik nog iets harder werk, kan ik een goed leven leiden met een salaris van veertig duizend renminbi per jaar.

In de afgelopen tien jaar in China, als je online kijkt, lijkt het alsof de vastgoedsector heeft geleid tot verloren jaren. Echter, voor de zieke boom bloeien tienduizend bomen in de lente; de afgelopen tien jaar zijn in feite een doorbraak geweest voor veel Chinese bedrijven die zich naar het midden- en hogere segment en de wereld hebben gericht. Veel bedrijven buiten de schijnwerpers hebben hun winst vergeleken met tien jaar geleden verdubbeld, of zelfs verdrievoudigd. De mythe dat Chinese bedrijven niet kunnen groeien of innoveren is doorbroken. Wat nog niet doorbroken is, is slechts de kortzichtige blik van de markt.