Ik zag dat iemand het had over dat je jong moet zijn om failliet te gaan, dat je er vroeg mee moet beginnen. Ik behoor tot de groep die relatief vroeg geld heeft verdiend en ook vroeg failliet ging, op 19-jarige leeftijd verdiende ik mijn eerste fortuin en op 23-jarige leeftijd ging ik failliet. Op dat moment, na de liquidatie van het bedrijf, had ik mijn huis en auto verkocht en had ik nog bijna 400.000 euro schuld. Ik had meer dan 60 creditcards en verschillende online leningen die ik moest terugbetalen. Als er op een dag één kaart ineens een limietverlaging kreeg, kon ik het gewoon niet meer rond krijgen. Hoe voelt dat? Het is alsof al je accumulatie, zelfs alles waar je vroeger trots op was, in dat ene moment wordt omvergeworpen. Het eerste gevoel is niet dat je opnieuw moet beginnen, maar een algehele zelftwijfel, zelfontkenning. Zes maanden na mijn faillissement keek ik in de spiegel en merkte ik dat mijn haar al behoorlijk grijs was geworden. Mijn vader zei dat hij zich vaak zorgen maakte dat ik het niet meer zou kunnen verwerken, maar hij durfde me niet constant te vragen. Dus als ik terugkijk, denk ik niet dat het ervaren van faillissement een manier is die aanmoediging biedt of goed is voor de groei van een persoon. Voor de meeste gewone mensen is de schade die faillissement met zich meebrengt veel groter dan de waarde die het biedt. In de afgelopen jaren heb ik veel kansen gemist door het achteraf te bekijken, en ik denk dat het allemaal de schaduw is die mijn faillissement me heeft achtergelaten. Die diepgewortelde angst heeft een langdurige en echte impact op een persoon. Faillissement kan soms inderdaad een katalysator zijn, maar ik ben het er nooit mee eens dat het geromantiseerd moet worden, en ik zal anderen ook niet aanmoedigen om te vallen. Wat iemand echt laat groeien, is niet het faillissement zelf, maar het bewustzijn en het gevoel. Je hoeft niet failliet te gaan om de ernst van de problemen te beseffen. Mensen met voldoende bewustzijn kunnen iets vreemds voelen aan de hand van veel subtiele veranderingen en hun strategie voortdurend optimaliseren, in plaats van te wachten tot hun hele leven wordt geliquideerd. Veel mensen die failliet zijn gegaan, hebben van begin tot eind geen juiste iteratiepad gevonden om iets van 0 naar 1 te brengen, en moeten het alleen door een enorme schade op een brute manier begrijpen. Maar in het echte leven, hoeveel mensen zijn er die na één faillissement echt weer opkrabbelen? Meer mensen komen na een faillissement echt nooit meer terug. De verhalen van mensen die na een faillissement weer opstaan zijn slechts een overlevingsbias; een zeer klein aantal is er echt in geslaagd, maar vaak hebben ze daar een enorme prijs voor betaald. Mensen met bewustzijn kunnen veel leren van een lang artikel over iemand anders die failliet is gegaan; mensen zonder bewustzijn, zelfs als ze drie keer failliet gaan, herhalen nog steeds hetzelfde script.

Vorig jaar werd payfi steeds populairder, en na de lancering van x402 lijkt het een kleine climax te hebben bereikt. De U-kaart is een zwaar operationeel terrein, dus het is indrukwekkend dat Tria zo snel 15W+ gebruikers en meer dan 100 miljoen aan handelsvolume heeft weten te bereiken; ze hebben echt iets in huis op het gebied van operaties. De focus van deze business ligt nog steeds op gebruikersretentie. In het verleden hadden U-kaarten zelden tokens, en nu het project een token heeft gemaakt, kan het nog steeds gebonden zijn aan de hele terugbetalingsstructuur. Deze speelstijl vereist echt een goede timing. Het lijkt erop dat de TGE snel zal plaatsvinden, en het is nu afwachten of er interactie kan ontstaan tussen de werkelijke bedrijfsinkomsten en de tokens.

Reya's openbare verkoop op Coinlist is begonnen, met een FDV van 150M, wat relatief niet hoog is in vergelijking. In de huidige markt zijn er niet veel mogelijkheden meer in verschillende sectoren, en met perp zo competitief is, is een niet te hoge waardering op dit moment geen slechte zaak voor de TGE. Of het project succesvol kan zijn, hangt af van de timing. Het draait allemaal om het juiste moment en de waardering.