1000 yuan voor "ben ik dood?", met een waardering van 10 miljoen Drie mensen geboren in de jaren '95 hebben 1000 yuan uitgegeven en in minder dan een maand een app gemaakt. Nu is de waardering 10 miljoen. Een duizendvoudige stijging. Deze app heet "ben ik dood?" en de functie is belachelijk eenvoudig: open de app elke dag en tik op de knop om je aan te melden, om te bewijzen dat je nog leeft. Als je twee dagen achter elkaar niet aanmeldt, stuurt het systeem automatisch een e-mail naar je noodcontact. Is dat alles? Ja, dat is alles. Op 8 januari stond het op de eerste plaats van de betaalde apps in de Apple Store, voor 8 yuan per download. Oprichter meneer Guo zegt dat het aantal betalende gebruikers de afgelopen dagen met 200 keer is gestegen en nog steeds toeneemt. Er is kapitaal dat zich aandient. Meneer Guo zegt dat hij van plan is om 10% van de aandelen voor 1 miljoen yuan te verkopen. Zo berekend, is de waardering 10 miljoen. De naam "ben ik dood?" komt van een internetgrap van een paar jaar geleden. Iemand vroeg op een sociaal platform: welke app heeft iedereen nodig en zal iedereen downloaden? Een hooggewaardeerd antwoord: ben ik dood? Meneer Guo en zijn team zagen deze discussie en dachten dat er potentieel was. Ze registreerden de merknaam en ontdekten dat niemand het had geregistreerd. Dus gingen ze aan de slag. Waarom kan zoiets eenvoudigs populair worden? In China is het aantal alleenwonende mensen in 2024 al meer dan 120 miljoen. Tegen 2030 wordt verwacht dat dit tussen de 150 en 200 miljoen zal zijn. Deze mensen wonen in huurwoningen in Beijing, Shanghai, Guangzhou en Shenzhen en delen een gemeenschappelijke, zeer reële angst: Als ik op een dag thuis iets overkomt, hoe lang duurt het voordat iemand het ontdekt? Voor 8 yuan koop je een bevestiging dat "iemand weet dat ik nog leef". "ben ik dood?" werd binnen 24 uur populair, en er kwam al een kloon. Een app genaamd "ben ik levend?" werd in de Apple Store gelanceerd, met exact dezelfde functie, gratis te downloaden. Hierop reageerde meneer Guo heel kalm: het voordeel van dit product ligt niet in de technische barrières, maar in het ontdekken van de behoeften van de gebruikers. In andere woorden, je kunt de functie kopiëren, maar je kunt mijn naam niet kopiëren. Inderdaad. De drie woorden "ben ik dood?" zijn het meest waardevolle deel van dit product. Als het oorspronkelijk "alleenstaande veiligheidsbewaker" had geheten, zou het nu waarschijnlijk nog steeds in een hoek van de App Store stof verzamelen. Als je terugkijkt, is een app zonder technische drempel, met een kostprijs van 1000 yuan, met een waardering van 10 miljoen, dan duur? Misschien moet je eens kijken naar de waarderingsmethoden in de crypto-industrie? In 2025 was er een crypto-project genaamd Fuel Network, dat een "modulaire blockchain-executielaag" ontwikkelde. De VC gaf een waardering van 1 miljard dollar, wat omgerekend ongeveer 70 miljard yuan is. 700 keer de waardering van "ben ik dood?" Wat heeft Fuel Network? Een whitepaper, een roadmap, een heleboel Tier1-instellingen die het ondersteunen, en video's van de oprichter die op grote conferenties spreekt. Maar er zijn niet veel echte gebruikers. Wat is de huidige marktkapitalisatie van Fuel Network? Ongeveer 16 miljoen dollar. Dat is 99% minder dan op het hoogtepunt. Ik wil niet zeggen dat alle crypto-projecten oplichters zijn. Ik zeg: In de crypto-wereld kan een project geen gebruikers, geen inkomsten en niemand hebben die het echt gebruikt, en toch kan de waardering 1 miljard dollar zijn. En in de wereld van "ben ik dood?" moet je mensen echt 8 yuan laten betalen om te downloaden, voordat het telt. De ene is eerst waardering en dan gebruikers. De andere is eerst gebruikers en dan waardering. Welke is redelijker? Ik weet het niet. Wat nog absurder is, is dat deze logica van "ben ik dood?" in de crypto-wereld bijna als ketterij wordt beschouwd. Als je tegen iedereen zegt: we hebben echte gebruikers, echte betalingen, en we lossen een echte behoefte op. Zullen ze zeker vragen: wat is het verhaal? Wat is het token-economiemodel? Wat is de FDV? Je zegt: er is geen token, we verkopen gewoon de app, voor 8 yuan per stuk. Iedereen: waarom zou ik in jou investeren? Dit is geen grap. Het waarderingssysteem in de crypto-industrie werkt zo. Gebruikers zijn niet belangrijk, inkomsten zijn niet belangrijk, wat belangrijk is, is of het verhaal aantrekkelijk genoeg is, of het token op grote beurzen kan worden gelanceerd, en of de tijdlijn lang genoeg is zodat vroege investeerders tijd hebben om te verkopen. Als "ben ik dood?" een token zou uitgeven, een "alleenstaande keten" zou opzetten, en een "wereldwijde eenzaamheidseconomie" zou schetsen, zou de waardering misschien echt tien keer kunnen stijgen. Maar dan zou het misschien geen echte gebruikers meer hebben. Misschien is "ben ik dood?" populair geworden, precies omdat het mensen bedient die deze angst hebben, maar het eigenlijk niet zo nodig hebben. De mensen die het echt nodig hebben, kunnen het juist niet gebruiken. Dit punt lijkt veel op de crypto-industrie: Diegenen die echt "financiële inclusie" nodig hebben, zijn vaak degenen die het minst gebruik maken van DeFi. Uiteindelijk, of 10 miljoen duur is of niet, hangt af van welke maatstaf je gebruikt. Als je de maatstaf van het internet gebruikt, een maand ontwikkeling, een team van drie mensen, geen financiering en geen geldverbranding, en het op de eerste plaats van de betaalde apps krijgt, dan is 10 miljoen niet duur. Als je de maatstaf van crypto gebruikt, zonder token, zonder verhaal, zonder FDV, is 10 miljoen dan te goedkoop? Waarom niet een token uitgeven? Ik vind het meest ironische punt de kloof tussen Web2 en Web3: In de ene wereld is "er wordt gebruik van gemaakt" de voorwaarde voor waardering. In de andere wereld is "er wordt gebruik van gemaakt" een verrassing voor de waardering. Toen ik dit schreef, heb ik echt "ben ik dood?" gedownload en me aangemeld. 8 yuan, voor gemoedsrust. Tenminste betrouwbaarder dan de meeste kloonmunten die ik heb gekocht.