Een Nieuwe As van Macht: Warsh, Druckenmiller, Bessent en de Volgende Fed Voorzitter Het zwaartepunt in het Amerikaanse economische beleid verschuift van geïsoleerde persoonlijkheden naar een nauw verbonden netwerk: Kevin Warsh, Stanley Druckenmiller en Scott Bessent, nu afgestemd onder Donald Trump. Ze proberen een 15-jarig experiment in Keynesiaans vraagbeheer te beëindigen en dit te vervangen door een aanbodgerichte regime dat is gebouwd op productief kapitaal in plaats van financiële engineering. Met de beslissing over de volgende Fed-voorzitter centraal, doet dat netwerk er ineens heel veel toe. Lees de kamer. Jarenlang was het speelboek eenvoudig: fiscale stimulans plus ultra-makkelijke geld om de vraag te ondersteunen, wat resulteerde in een "activa-rijke, inkomen-arme" economie van stijgende markten maar zwakke productiviteit en ongelijke lonen. Warsh en Druckenmiller waren vroege insiders die verklaarden dat dit model uitgeput was, en betoogden dat QE en financiële repressie de markten verstoorden en echte investeringen ontmoedigden. Hun kritiek was niet anti-markt; het was een waarschuwing dat waarderingen niet permanent kunnen worden vervangen door kapitaalvorming. Bessent biedt nu de fiscale en industriële tegenhanger. Gebaseerd op een Hamiltoniaanse traditie, benadrukt zijn strategie deregulering, investeringsvriendelijke belastingregels en gerichte tarieven om productie en kapitaaluitgaven terug naar de VS te halen, waardoor privé-kapitaal kan profiteren van investeringen in energie, productie en technologie in plaats van te profiteren van beleidsgedreven waardevermeerdering. De overheid stelt de regels; de private sector draagt de fakkel. De persoonlijke banden maken de Fed-race bijzonder intrigerend. Warsh en Druckenmiller hebben nauw samengewerkt, waarbij ze het perspectief van een voormalige Fed-gouverneur combineren met dat van een van de meest succesvolle macro-investeerders van deze tijd. Bessent komt uit dezelfde wereldwijde macro-lijn, dus de opvattingen van Warsh en Bessent zijn niet alleen verbonden door ideologie, maar ook door gedeelde mentoren, methoden en marktervaring, met Druckenmiller als het kruispunt tussen hen. In deze context is Warsh's potentiële rol als Fed-voorzitter cruciaal. Hij is een van de weinige kandidaten wiens staat van dienst al past bij Bessent's project: sceptisch over balansactivisme en mandaatuitbreiding, maar realistisch over het beheren van een hoogschulden, dollar-centrisch systeem zonder schoktherapie. Een Warsh Fed zou het mandaat kunnen verkleinen, de balans in de loop van de tijd normaliseren en toch de rente kunnen verlagen op een manier die een aanbodgerichte agenda ondersteunt in plaats van een nieuwe ronde van financiële engineering. Trump biedt de politieke dekking; Bessent bedient de fiscale en industriële hefbomen; Warsh verankert een meer gefocuste, marktgerichte Fed; en Druckenmiller overbrugt de centrale bank en de markten. Zie je nu waarom Warsh een goede Fed-voorzitter zou zijn, waarom hij goed zou samenwerken met Bessent, en waarom de link met Druckenmiller de structuur zo overtuigend maakt? Lees de kamer.