“Handel op zo'n manier dat je de mensheid, of het nu in je eigen persoon is of in de persoon van een ander, nooit slechts als een middel behandelt, maar altijd tegelijkertijd als een doel.” Waarom? Kant moest de categorische imperatief presenteren als een soort zelf-wetgevende wet. Maar ontologisch zelf-grondend zou het God maken. Kant heeft God nodig, maar kan dat niet zeggen, dus doet hij een beroep op dingen die waar zijn, maar die hij niet helemaal kan funderen met zijn beroep op "zuivere rede." Maar je MOET inderdaad de Tweede Formulering van de Categorische Imperatief gehoorzamen. Niet omdat het door jou aan jou is voorgeschreven, maar omdat God IS, en alle mensen zijn gemaakt naar het beeld van God. Ik zie geen goede reden waarom iemand die God verwerpt zichzelf noodzakelijk gebonden zou voelen aan de regel van Kant. Als er geen God is, zouden we mensen niet als mensen hoeven te behandelen. We zouden ze als dieren, dingen, instrumenten kunnen behandelen. We zouden ze kunnen fokken, afschieten, en ontwerpen. Of ze afschaffen, omdat het ontwerpen van hen uiteindelijk het ontwerpen van onszelf is, zoals Lewis opmerkte. Als we mensen niet als personen hoeven te respecteren, kunnen we ons gedragen als het WEF, en werken aan een wereld waarin de mensheid sociaal wordt ontworpen om de insecten te eten, in de pods te leven, en allergisch te worden voor vlees via een tekenbeet. Die soulless WEF-gargouilles denken echt niet aan het merendeel van de mensheid als echte mensen, maar eerder als sociaal materiaal dat naar hun specificaties moet worden ontworpen. Ze zijn een uniek afschuwelijke groep. Even erg op hun manier als de islamistische honden.