Son bir yıldır hükümet ve Whitehall'da Trump sorununa nasıl yanıt verileceği konusunda iki kamp vardı. Bunlardan biri, Varun Chandra'nın öncülüğünde olan 10 numaralı yayında, ABD'yi teknolojik yenilikle avantajları artan yükselen bir güç olarak görüyor. Birleşik Krallık'ın en iyi seçeneğinin, yapay zeka ve teknoloji konusunda MAGA ile anlaşma aramak olduğuna inanıyorlar. Mandelson'ın yakın zamanda yazdığı Spectator makalesi bu görüşü örnekliyor, ancak geçen haftaki gelişmeler ışığında biraz saçma görünüyor. İkinci bir kamp ise önceliği Avrupa ile bağların derinleşmesi olarak görüyor. İngiltere'nin en son dış politika başarılarının Avrupa ile olduğunu savunurlar: Fransa ile yeni anlaşmalar, istekli olanların koalisyonu vb. Bu çabanın bir parçası olarak gümrük birliği seçeneğinin daha fazla değerlendirilmesini istiyorlar. Dışişleri bakanının Grönland konusunda daha erken konuşmak istediğini anlıyorum, fakat 10 numara tarafından engellendi. Starmer bugün oldukça ölçülü bir açıklama sundu ve İngiltere'nin ABD yeteneklerine bağımlılığını vurgulamakta haklı. Birleşik Krallık, ABD'nin güvenlik, istihbarat, nükleer ve savunma üzerindeki baskısına yol açan misilleme spirali durumunda alışılmadık derecede açık kalacaktır. Ama önümüzdeki haftalarda gümrük-güvenlik spirali yaşanırsa, üstelik ABD'nin Grönland'a yönelik tek taraflı hamleleri ise Birleşik Krallık'ın kenarda kalmaya çalışmasının çok zor ve diplomatik açıdan maliyetli olacağını düşünüyorum.