Aynı kod tabanında çalışırken yapay zeka kullanmanın marjinal değerinin zamanla çok azaldığını gördüm. Her zaman faydalıdır, ama oldukça hızlı bir şekilde asimptoma oluyor. Bence mesele bağlam önceliklendirmesinden daha az. Ve dahası, şeyleri birbirleriyle ilişkili olarak tanımlamak çok daha fazla çaba gerektiriyor. Her özellik, diğer tüm özelliklerle etkileşime girme potansiyeline sahiptir. Yani sınırda n^2 karmaşıklık vardır. Çalışma, tüm bunları tanımlamak ve test etmek üzerine birleşiyor ve zamanla daha resmi hale geliyor. Yapay zeka gerçekten ilk %80'i aşmak için dramatik bir adım. Ve bu, daha yüksek seviyeli soyutlamalarda düşünmeyi, çiftli etkileşimlerin sayısını sınırlamak için zorlar. Ama her zamanki gibi, kalan %20 tüm zaman ve değerin yattığı yerdir.