Sei, Kuantum sonrası kriptografinin Giga ölçeğinde veri taşımayı öldürmeyeceğini şimdiden modelliyor. Yüksek performanslı L1'leri kuantum merceğinden düşünüyorum, çoğu insan bu karşılıkın ne kadar gerçek olduğunu hâlâ hafife alıyor. Evet, kuantum saldırıları yarın değil. Ama şimdi hasat et-sonra şifre aç yöntemi zaten var ve açık anahtarlar açığa çıktıktan sonra ikinci bir şansın olmuyor. Solana, Sui, Aptos, Avalanche ve @SeiNetwork hakkında araştırma yaptıklarım: – Neredeyse tüm yüksek TPS zincirleri hâlâ ECC'ye (ECDSA / EdDSA) dayanır. – Post-kuantum kriptografi yavaş, ağır ve bant genişliği tüketen bir yaklaşımdır. – Ölçekte, PQC asla bir güvenlik yükseltmesi değildir, bu bir aktarım hızı sorunudur. İşte @SeiNetwork bana farklı geliyor. Daha sonra yükselteceğimizi söylemek yerine, $SEI kuantum direncini bir sistem sorunu olarak ele alıyor: – NIST PQC imzaları Giga ölçeğinde bant genişliğini 0.5–1.5 GB/s'ye çıkarabilir. – Bu, safça ele alınırsa herhangi bir ultra hızlı zinciri öldürür. Bu yüzden ZK toplu doğrulama, özyinelemeli kanıtlar ve hatta ekonomik tahvillerle şimdi, sonra doğrula-yapma modellerini araştırıyorlar. Bu çerçeve önemlidir. – Solana, kuantum güvenli kasalara (duruşta olan fonlar) odaklanır. – Sui ve Aptos, kripto çevikliği ve isteğe bağlı hesaplara vurgu yapıyor. – Avalanche hızlı dağıtımlardan bahsediyor, ama yerel veri etkisinden daha az. Hepsi makul yaklaşımlar, ama çoğunlukla savunmacı. ...