Kız arkadaşımın ailesi ve kültürüyle bağlantı kurmak için biraz Farsça (Farsça) öğrenmek için heyecanlıyım, ama Duolingo'nun bu dil için bir kurs sunmamasına şaşırdım; bu dil dünya çapında 110 milyon kişi tarafından konuşuluyor. Ama iyi ki Klingon ve Yüksek Valyria 😅 🫡 dili var

2026 tahmini: "Neo-Amish" hareketi ana akıma giriyor. Tamamen analog hayat arayan insanlar için bir topluluk oluşacak. Giriş ücreti: Ekran yok. İlk boşluk küçük çocukların ebeveynleri olacak. SMS'li kapaklı telefonlar hâlâ koordinasyon sağlıyordu.

Herkes yeni kurumlar istiyor ama kimse onları nasıl kuracağını bilmiyor. @tobyshorin tarafından harika bir makale. Kısa bazı düşünceler: Özet; DR: Kurumları doğrudan inşa edemezsiniz; Önce "sosyal formları" prototip yapmanız gerekiyor. Sosyal biçimler → kültürler → kurumlar. Bana göre, bu popup şehirlerde ve yeni topluluk projelerinde neler olup bittiğini anlamak için yeni bir bakış açısı. Aşağıdaki makaleden önemli noktalar. Sosyal biçimler ve kurumlar ayrımı Sosyal formlar akşam yemeği partileri, kitap kulüpleri, tasarım eleştirileri, inzivalar gibi şeylerdir. Bunlar etkileşim için gönüllü şablonlar, bir kültürün oynamayı bildiği "oyunlar". Kurumlar evlilik, üniversiteler, bankalar gibi şeylerdir. Bunlar hukuka ve güce dönüşmüş sosyal biçimlerdir; toplum için yük taşıyıcı altyapı. Yeni kurumları tanım gereği kök saldıkları için "inşa edemezsiniz". Ama sonunda yeni kurumlar oluşturabilecek veya doğabilecek sosyal formları prototipleyebilirsiniz. Örnek: Aydınlanma salonları 18. yüzyıl Fransa'sında aydınlanma salonları sosyal bir formdu: insanlar yeni fikirleri tartışmak için oturma odalarında toplanıyordu. Onlar, yayılan bir etkileşim şablonuydu; onlar kurum değildi. Ama bu salonlardan ağlar, kültürler ve yeni düşünce biçimleri ortaya çıktı. Ve bu kültürler sonunda hükümetleri, üniversiteleri ve modern demokrasiyi yeniden şekillendirdi. Salonlar kurum haline gelmedi. Yeni kurumların aşağı akışta ortaya çıkması için kültürel koşulları yarattılar. Bence buradaki temel içgörüler bu. Neden yenilik önemlidir (en ilginç bulduğum kısım bu) İnsanlar yeni bir sosyal forma girdiğinde, bir senaryoları olmuyor. Herkes düğünde, iş toplantısında, kahve sohbetinde nasıl davranacağını bilir. Bunlar çözülmüş oyunlar; İçeri giriyorsun zaten nasıl davranacağını biliyorsun. Ama gerçekten yeni bir form? Düşülecek varsayılan kalıplar yoktur, bu da yeni varoluş yollarını denemek için alan yaratır. Yeni davranışlar ortaya çıkar, bazıları kalıcı olur ve bunlar kültür haline gelir. Kültür, sonunda kurumlara dönüşen şeydir. Aslında bunda iyi olabilirsin Toby'nin belirttiği bir şey var ki, sosyal formlar bir zanaattır. Ustalık geliştirebilirsin. Yetenekli kolaylaştırıcılar da var ve vasat olanlar; "Alanı tutmayı bilenler" ve konteynerlerin çökmesine izin veren insanlar. Bu sadece atmosfer değil. Bu öğrenilebilir bir beceridir ve her zanaat gibi, mükemmellik zamanla artır. Şu anda Edge City hakkında nasıl düşünüyorum Popup köy yeni bir sosyal biçimdir. Tam olarak bir konferans, bir inziva ya da festival değil. 1-2 aylık format gerçekten yenilikçi bir şey yaratıyor: bütünleşecek kadar tanıdık ama varsayılan seçenekler için yeterince farklı. @JoinEdgeCity ve benzeri modlar da meta-sosyal biçimlerdir. Başka formların yaratılmasına olanak tanıyan formlar. Pop-up'ların içinde insanlar diyalog formatlarını, yönetim deneylerini, ikamet modellerini, sağlık varsayılan durumlarını ve birlikte yaşamın yeni yollarını prototip yapıyor. En iyi ihtimalle, geçici bir kapta sosyal biçimde Ar-Ge. Bazı sosyal biçimler kendi başlarına amaçtır. Harika bir akşam yemeği partisi, harika bir akşam yemeği partisi olarak başarılı olur. Ama diğerleri daha büyük bir şey olabilecek prototipler. Dünyanın ihtiyaç duyduğu kurumlar olabilecek sosyal biçimleri prototipleştiriyoruz. Hâlâ çözmeye çalıştığım kısım: geçiş gerçekten nasıl gerçekleşiyor? Toby'nin makalesinde tam olarak açıklamadığı bir şey mekanizmadır. Sosyal formların kurumlardan önce geldiğini biliyoruz, ama bir şey bunu nasıl yapar? Çalışma hipotezim: bu benimseme, riskler ve tanınma talebi ile ilgili. Bir form yayılır çünkü işe yarar; Toby'nin bahsettiği o "enerji" ya da "fitness" var. Yayıldıkça, insanlar gerçek kaynakları koymaya başlar: para, itibar, zaman, ilişkiler. Riskler yeterince yüksek olduğunda, katılımcılar koruma ister. Yasal tanınma istiyorlar. Ve sonunda, güç yapıları ya biçimi benimseyerek ya da meşrulaştırılması için baskı altında olur. Aydınlanma salonları yasal statü için lobi yapmadı. Ancak bu bölgelerde toplanan insanlar etki kazandı ve mevcut kurumları güç pozisyonlarından yeniden şekillendirdiler. Biçim kültürü yarattı; kültür liderleri üretti; Liderler kurumları inşa etti. Bence bu tam resim değil, ama şimdilik çalıştığım çerçeve bu. Bu konuda düşünenlerin görüşlerini duymak isterim.