Wszyscy chcą nowych instytucji, ale nikt nie wie, jak je stworzyć. Świetny esej autorstwa @tobyshorin. Kilka krótkich myśli: TL;DR: Nie możesz budować instytucji bezpośrednio; musisz najpierw prototypować "formy społeczne". Formy społeczne → kultury → instytucje. Dla mnie to nowa perspektywa na zrozumienie tego, co dzieje się w miastach pop-up i nowych projektach społecznościowych. Kluczowe punkty z eseju poniżej. Rozróżnienie między formami społecznymi a instytucjami Formy społeczne to takie rzeczy jak kolacje, kluby książkowe, krytyki projektów, retreaty. To dobrowolne szablony interakcji, "gry", które kultura zna, jak grać. Instytucje to takie rzeczy jak małżeństwo, uniwersytety, banki. To formy społeczne, które zostały skryształizowane w prawo i władzę; nośna infrastruktura dla społeczeństwa. Nie możesz po prostu "zbudować" nowych instytucji, ponieważ są one zdefiniowane przez swoje zakorzenienie. Ale możesz prototypować formy społeczne, które mogą ostatecznie stać się, lub wydać, nowe instytucje. Przykład: Salony oświecenia Salony oświecenia w XVIII-wiecznej Francji były formą społeczną: ludzie zbierali się w salonach, aby dyskutować o nowych pomysłach. Były to szablony interakcji, które się rozprzestrzeniały; nie były instytucjami. Ale z tych salonów wyłoniły się sieci, kultury, nowe sposoby myślenia. A te kultury ostatecznie przekształciły rządy, uniwersytety i nowoczesną demokrację samą w sobie. Salony nie stały się instytucjami. Stworzyły warunki kulturowe do pojawienia się nowych instytucji w przyszłości. Myślę, że to kluczowy wgląd tutaj. Dlaczego nowość ma znaczenie (to jest część, która mnie najbardziej interesuje) Kiedy ludzie wchodzą w nową formę społeczną, nie mają skryptu. Wszyscy wiedzą, jak się zachować na weselu, na spotkaniu roboczym, na kawie. To są rozwiązane gry; wchodzisz, już wiedząc, jak się zachować. Ale prawdziwie nowa forma? Nie ma domyślnych wzorców, w które można się wpasować, co tworzy przestrzeń do wypróbowania nowych sposobów bycia. Nowe zachowania się pojawiają, niektóre się utrzymują, a te stają się kulturą. Kultura to to, co ostatecznie krystalizuje się w instytucje. Możesz się w tym naprawdę dobrze rozwijać Jedna rzecz, na którą zwraca uwagę Toby, to że formy społeczne to rzemiosło. Możesz rozwijać mistrzostwo. Są utalentowani facylitatorzy i przeciętni; ludzie, którzy wiedzą, jak "utrzymać przestrzeń" i ludzie, którzy pozwalają kontenerom się załamać. To nie tylko wibracje. To umiejętność, którą można się nauczyć, a jak każde rzemiosło, doskonałość kumuluje się z czasem. Jak teraz myślę o Edge City Wioska pop-up to nowa forma społeczna. To nie do końca konferencja, ani retreat, ani festiwal. Format 1-2 miesięcy tworzy coś naprawdę nowego: wystarczająco znajome, aby się zintegrować, ale na tyle różne, że domyślne wzorce są do wzięcia. @JoinEdgeCity i podobne rzeczy to także meta-formy społeczne. Formy, które pozwalają na tworzenie innych form. W ramach pop-upów ludzie prototypują formaty dialogu, eksperymenty z rządzeniem, modele rezydencji, domyślne zdrowie i nowe sposoby wspólnego życia. W najlepszym wydaniu to badania i rozwój form społecznych w tymczasowym kontenerze. Niektóre formy społeczne są celem samym w sobie. Świetna kolacja udaje się, ponieważ jest świetną kolacją. Ale inne są prototypami, które mogą stać się czymś większym. Prototypujemy formy społeczne, które mogą stać się instytucjami, których świat potrzebuje. Część, którą wciąż próbuję zrozumieć: jak właściwie następuje ta transformacja? Jedna rzecz, której esej Toby'ego nie wyjaśnia w pełni, to mechanizm. Wiemy, że formy społeczne pojawiają się przed instytucjami, ale jak coś faktycznie dokonuje tego skoku? Moja robocza hipoteza: chodzi o przyjęcie, stawki i zapotrzebowanie na uznanie. Forma rozprzestrzenia się, ponieważ działa; ma ten "sok" lub "sprawność", o której mówi Toby. W miarę jak się rozprzestrzenia, ludzie zaczynają wkładać w nią prawdziwe zasoby: pieniądze, reputację, czas, relacje. Gdy stawki są wystarczająco wysokie, uczestnicy chcą ochrony. Chcą uznania prawnego. A ostatecznie struktury władzy reagują, albo przyjmując formę, albo będąc zmuszonymi do jej legitymizowania. Salony oświecenia nie lobbowały o status prawny. Ale ludzie, którzy się w nich zbierali, zyskali wpływ i przekształcili istniejące instytucje z pozycji władzy. Forma stworzyła kulturę; kultura wyprodukowała liderów; liderzy zbudowali instytucje. Nie sądzę, że to pełny obraz, ale to ramy, z którymi teraz pracuję. Chciałbym usłyszeć od innych, którzy o tym myślą.