Wanneer mensen chatten over permissionless versus permissioned chains voor RWA's, wordt het meestal gepresenteerd als een soort filosofisch crypto-argument. Voor mij draait het om controle versus toegang. Permissionless chains zijn super krachtig omdat iedereen kan bouwen, implementeren of integreren zonder toestemming te vragen, vandaar de naam. Dit helpt ecosystemen sneller en organischer te groeien. Permissioned chains bestaan om de tegenovergestelde reden. Ze geven uitgevers, instellingen en regelgevers meer comfort over wie toegang heeft tot genoemde activa en wie verantwoordelijk is wanneer er iets misgaat. De meeste RWA-stacks zullen niet volledig aan de ene kant leven. Er zullen permissioned lagen zijn waar ze nodig zijn in gebieden zoals activa-uitgifte, KYC, compliance, terugbetalingen, enz. Dit zal worden gecombineerd met een permissionless laag voor zaken zoals liquiditeit en secundaire markten. Naar mijn mening gaat het niet alleen om de vraag of RWA's op permissioned versus permissionless chains moeten staan, het gaat erom welke delen van het proces beveiliging nodig hebben en welke delen meer ontspannen en open kunnen zijn. Projecten die eerst op permissioned chains worden gelanceerd, optimaliseren doorgaans voor regelgevende duidelijkheid, institutionele ondersteuning en lange termijn stabiliteit. Projecten die permissionless eerst lanceren, optimaliseren doorgaans voor snelheid, experimentatie en Ct-native distributie. Geen van beide benaderingen is inherent beter dan de andere. Ze richten zich op verschillende kapitaalstromen, verschillende gebruikers. Activa zullen stromen naar waar de uitvoering het gemakkelijkst is en het risico het meest begrepen wordt.